رجز شما چیست؟

کد خبر: ۹۳۳

تاریخ: ۱۲ تير ۱۳۹۱ - ۰۰:۰۰

تا به حال رجز خوانده ای؟

خب تعجب ندارد! جنگ است؛ هم جنگ و جهاد اکبر و هم جنگ مکر و دسیسه ها و... اما جنگ است؛ نه صلح! و نه حتی آتش بس!

یعنی همچنان روز، روزِ جنگ است و روز بی پایان عاشورا ادامه دارد.

و صف بندی ها اصلا تغییری نکرده یک سو یزید و یزیدیان و دیگر سو امام حسین و یارانش و ما!

و ما که همه ی آرزو، یا همه ی افتخار و یا بهتر است بگویم همه هویت مان؛ در گرو بودنِ در صف حسینی هاست.

از نگاه امام حسین علیه السلام تک تک یارانش ناصر دین خدا و مدافع و حامی اسلام بودند و این مهمترین ویژگی مشترک آنها بود چه آنهایی که شهید شدند چه آنهایی که اسیر.

این دفاع و نصرت آگاهانه نیاز به بصیرت و پاکبازی دارد و همچنان صدای هل من ناصر او بلند است
باید شروع کرد و با زبان و قلب مان از دین و مظاهر دینداری و شعائر آن حمایت کنیم.

همه ی یاران امام حسین همت شان یاری و حمایت از دین بود و آن را باصدای بلند بیان می کردند؛ علی اکبر با نعره حیدری می گفت:

... و لا اَزالُ الیوم اَحـمی اَبی ...

و یا آخرین رجز علمدار رشید کربلا به گوش جان  ما آشناست:

والله اِن قَطعتُموا یمینی     اِنّی اُحامی ابداً عن دینی

در روزگار ما شهدا پیامشان را نه در رجز که در وصیت نامه ها و مصاحبه های خود بیان می کردند و محور تمام آن وصیت نامه ها دفاع از امام امت و انقلاب و یک کلام دفاع از دین بود.

آیا دین به دفاع ما نیاز دارد؟
آیا تبلیغ دفاع است؟
راه های دفاع و حمایت از امام زمان سلام الله علیه چیست؟
اگر باور دارید در جنگ هستیم و کل یوم عاشورا، اگر قرار بود رجزی بخوانی چه می گفتی؟  لطفا بنویسید.

(حتی خطاب به خودت؛ چنانچه قمربنی هاشم سلام الله علیه در رجزخوانی  گاهی دشمن را و گاهی نفس خود را مورد خطاب قرار داد. جانم به فدایش)