تکرار یک قدم

کد خبر: ۷۴۲

تاریخ: ۲۱ تير ۱۳۹۰ - ۰۰:۰۰

این هفته در آغاز "کلاس مجردها" بحث در خصوص تعامل و تعاون و مشارکت بود و بحث رسید به نقد روش های تعامل گفتاری، هنگامی که در مورد کامنت های یادداشت اخیر صحبت شد نکاتی عرض کردم و قرار شد مجدد اینجا گام بعدی تواصی را با هم تمرین کنیم.
لطفا هر یک از اعضا در یک یا دو سطر در حالی که یکی از دوستان یا همکلاسی های مثل خودش را مورد خطابش فرض کند و برایش بنویسد. یعنی اگر یک آقا پسر می نویسد؛ مخاطب سخنش را پسری هم سن و سال خودش فرض کند با شرایط سن و سال مشابه که فقط تنبل است (یا جسارتا تنبل تر) او را خردمندانه، کاربردی و محترمانه برای ترک تنبلی تشویق کند!
فراموش نکنید موضوع فقط و فقط

نجات یک دوست از تنبلی است نه چیز دیگر.
او را موعظه کند. به او سفارش کند. پند بدهد. تعلیم بدهد. خوب است و مفید و اصلا بد نیست.
نگاه از بالا به پایین بد است. تحقیر بد است. پس ملامت و سرزنش نکنید!
از جملات و افعال با صیغه جمع پرهیز کنید. با یک نفر مخاطب حرف بزنید.
در ادامه توصیه های مفیدی را بخوانید:

( اگر دو یادداشت تواصی را نخواندید، بخوانید)